ESTONIA

wstecz



PAŃSTWO W PÓŁNOCNO-WSCHODNIEJ EUROPIE NAD MORZEM BAŁTYCKIM

Estonia, Republika Estońska, Eesti Vabariik
Stolica: Tallin (Tallinn)
Powierzchnia: 45 227 km2
Ludność: 1 408 tys. (2003)
Gęstość zaludnienia: 31 osoby/km2
Ustrój: republika
Podział administracyjny: 15 okręgów i 6 miast wydzielonych
Język urzędowy: estoński
Jednostka monetarna: 1 korona estońska = 100 senti
Grupy etniczno - rasowe: Estończycy (65,1%), Rosjanie (28,1%), Ukraińcy (2,5%), Białorusini (1,5%), pozostali (2,8%)
Religie: luteranie (ponad 60%), pozostali (40%, gł. prawosławni i katolicy)
Przyrost naturalny: -0,52%o (2002)
Przeciętna dł. życia: 70 lat (mężczyźni 64,5 lat, kobiety 75,5 lat)
Ludność miejska: 74%
Struktura użytkowania ziemi: grunty orne 22%, użytki zielone 11%, lasy 45%, pozostałe 22%
Struktura zatrudnienia: rolnictwo 12%, przemysł 27%, usługi 61%
PNB na 1 mieszk.: 3390 USD
Zadłużenie: 658 mln USD
Święto narodowe: 24 luty (utworzenie Republiki Estonii w 1918r.)


Estonia, uważana w czasach ZSRR za najbardziej zamożną republikę, po uzyskaniu niepodległości przystąpiła do szybkiej modernizacji i nadganiania zacofania w stosunku do państw zachodnich. Rząd estoński zwany, ze względu na najniższą w Europie średnią wieku, rządem trzydziestolatków wprowadził terapię szokową uzdrawiającą ekonomię kraju. Jej rezultaty widoczne są w statystykach (najwyższy w Europie wzrost gospodarczy - 11% w 1997 r.) i w życiu mieszkańców (wśród byłych państw komunistycznych używa się tam najwięcej - w stosunku do liczby ludności - telefonów komórkowych, najwięcej osób korzysta z internetu, a prawie co trzeci mieszkaniec kraju jeździ własnym samochodem). Jednak boom gospodarczy nie jest odczuwalny wszędzie w równym stopniu - poza dobrze prosperującą stolicą istnieje wiele miast (np. granicząca z Rosją i zamieszkała w 95% przez ludność rosyjskojęzyczną Narwa), gdzie poziom życia jest niższy niż w czasach radzieckich. Ludność nie-estońska (około 40% populacji) musi zdać trudny egzamin z języka estońskiego i mieszkać w kraju przez przynajmniej 5 lat, by uzyskać obywatelstwo republiki.


HISTORIA

Estowie zamieszkują obszar kraju od czasów starożytnych. W średniowieczu brali udział w wyprawach Wikingów, zdobywając nawet w XII w. ówczesną stolicę Szwecji - Sigtunę. Tereny Estonii zostały do XIII-XIV w. opanowane przez rycerzy Zakonu Kawalerów Mieczowych, wspomaganych przez Duńczyków. Po sekularyzacji zakonu w 1561 r. Estonia znalazła się w orbicie wpływów potężniejszych sąsiadów - Szwecji, Danii, Polski i Rosji. Pomiędzy XIII a XVII w. kraj ten znajdował się w orbicie silnych wpływów kulturowych krajów germańskich (zwłaszcza Niemiec, Szwecji i Niderlandów). W 1721 r. Estonia przyłączona została do Rosji. W 1919 r. proklamowana została niepodległa republika estońska, która przetrwała do 1940 r., kiedy to kraj znalazł się w granicach ZSRR. W latach 1941-1944 Estonia okupowana była przez Niemcy hitlerowskie. W 1990 r. Estonia ogłosiła swą niezależność od ZSRR, a w 1991 r. stała się ostatecznie niezależną republiką. Przywódcy estońscy zabiegają o jak najszybsze zintegrowanie kraju z zachodnimi strukturami wojskowymi i gospodarczymi (Estonia jako jedyny z krajów bałtyckich znalazła się w pierwszej grupie krajów, które przystąpiły do negocjacji w sprawie wstąpienia do Unii Europejskiej).


GOSPODARKA

  • Produkt krajowy PKB: 5 mld USD
  • Produkt krajowy na 1 mieszk.: 4 300 USD
  • Przyrost PKB: 4,8%
  • Eksport: 3 mld USD
  • Import: 4,5 mld USD
  • Inflacja: 8,5%
  • Bezrobocie: 11%

TURYSTYKA

Estonia, dzięki ogólnemu rozwojowi kraju, jest coraz częściej odwiedzana przez turystów zagranicznych. Są to przede wszystkim przybywający masowo promem lub wodolotem z Helsinek bliscy kulturowo i językowo Finowie, a także Szwedzi, Niemcy, mieszkańcy pozostałych dwóch republik bałtyckich oraz Rosjanie. Większość turystów dociera do dużych miast kraju - pełnej zabytków stolicy, uniwersyteckiego Tartu (Dorpat), czy Narwy. Estonia stwarza też możliwości urlopu na plażach bałtyckich (najpopularniejszym kurortem jest Pärnu (Parnawa) położona nad Zatoką Ryską). Ciszy i kontaktu z naturą szukać można na bałtyckich wyspach (Saaremaa, Hiiumaa oraz Muhu). W Estonii bardzo żywo kultywowane są tradycje ludowe - dzięki nim ten maleńki naród zdołał zachować swą tożsamość narodową w ciągu kilkuset lat zależności od obcych mocarstw.


KUCHNIA

Podstawowym pożywieniem tradycyjnej kuchni estońskiej jest chleb, potrawy mięsne, ryby, oraz w mniejszym stopniu, mięso, rośliny strączkowe i zupy. Estończycy spożywają chleb żytni i gruboziarnisty chleb pszenny. Mięso (np. głowizna) spożywane bywa z ziemniakami lub kluskami (np. verikäkk - kluski krwiste). Popularnym ciastem jest korp - sernik z dodatkiem kminku i soli. W dawnej kuchni estońskiej nie używało się w ogóle cukru, do słodzenia służył wyłącznie miód. Tradycyjnym napojem jest kahja sporządzana z młodego piwa, miodu, śmietany i kawałków białego sera, spożywa się też dużo piwa (np. zagryzając serem suszonym na powietrzu) i herbatki owocowe. W większych miastach nie ma problemu ze znalezieniem lokali serwujących dania kuchni europejskich.


ESTONIA

Ambasada Republiki Estońskiej, 02-639 Warszawa, Karwińska 1, tel.: 646-44-80, faks: 646-44-81.
 
Ambasada Polska w Estonii: Tallin, Pärnu Mnt, 8.

Do Tallina można z Polski dojechać bezpośrednio pociągiem. W Estonii najlepiej korzystać z komunikacji autobusowej, która jest szybsza od kolejowej. Tam, gdzie autobusy docierają rzadko (np. na wyspy), dobrym wyjściem może być skorzystanie z autostopu. Automaty telefoniczne przyjmują monety o nominale 10 i 20 senti. Coraz więcej jest aparatów przyjmujących karty telefoniczne. Większość banków realizuje czeki podróżne, natomiast karty kredytowe wciąż rzadko.Język estoński należy, podobnie jak fiński i węgierski do grupy języków ugro-fińskich. Posługuje się nim około 1 mln osób. W Estonii można porozumieć się po rosyjsku (choć wielu rodowitych Estończyków niechętnie używa tego języka), w dużych miastach także po angielsku lub niemiecku.


PODSTAWOWE ZWROTY JĘZYKA ESTOŃSKIEGO

  • Dzień dobry - Tere (wymawiaj: Tere)
  • Do widzenia - Nägemiseni (Negemiseni)
  • Dziękuję - Aitäb (Ejeta)
  • Ile to kosztuje? - Kui paliu? (Kui pal ju)
  • Gdzie jest...? - Kus on...? (Kus on)
  • Tak - Jaa (Ja)
  • Nie - Ei (Ai)
  • Nie rozumiem - Ma ei saa aru (Ma ai sau aru)

MIASTA
TALLIN (TALLINN)

Stolica kraju położona na północy kraju, nad Morzem Bałtyckim (430 tys. mieszk.). W Tallinie mieszka niemal co trzeci obywatel młodej republiki, tu więc koncentruje się gospodarcze, naukowe, kulturalne i artystyczne życie kraju. Tu także widoczne są najlepiej pierwsze owoce transformacji, jakiej podlega gospodarka Estonii. W średniowieczu Tallin był estońskim grodem i rozwijał się jako port i osada targowa. W XIII w. gród został zdobyty przez Duńczyków, którzy zbudowali tu zamek i, u jego stóp, miasto Reval (rdzenna ludność zwała je - Tanni-li czyli "Zamek Duńczyków"). Wkrótce miasto przyłączyło się do Hanzy i rozwijało mimo, wielokrotnego przechodzenia z rąk do rąk (należało do Duńczyków, Kawalerów Mieczowych, Szwedów i Rosjan). W 1919 r. Tallin stał się stolicą Estonii. W 1940 r. wraz z całym państwem został wcielony do ZSRR. W 1991 r. ponownie stał się stolicą niepodległej Estonii. Centrum miasta zachowało średniowieczny układ urbanistyczny. Jego uroda przysporzyła miastu przydomek "Florencji Północy". Stare Miasto (Vanalinn) jest labiryntem urokliwych, wąskich uliczek. Na rynku (Raekoja plats) znajduje się pochodzący z XIV w. ratusz (Raekoda), podobno najstarsza istniejąca tego typu budowla w Europie. Przed ratuszem stoi figura patrona miasta - Starego Tomasza (Vana Toomas). Nieopodal rynku zwiedzić można bogato wyposażoną XVIII-wieczną cerkiew św. Mikołaja, przypominającą o istnieniu wielkiego słowiańskiego sąsiada, tak często uzurpującego sobie prawo do decydowania o losach Estonii. Cennym zabytkiem jest założony w 1246 r. klasztor dominikanów (Dominiiklaste Klooster), duży kompleks obejmujący m.in. dwa kościoły, spichlerz i wiatrak. Kościół św. Olafa (Oleviste Kirik) jest najwyższą i zarazem największą świątynią Tallina. Niedaleko wznosi się kolejny zabytek architektury sakralnej - kościół św. Mikołaja (Niguliste kirik) z arcydziełem sztuki średniowiecznej - "Tańcem śmierci" Bernta Nothe'a. Nieopodal znajduje się zbudowana w 1475 r. i nosząca ślady kul armatnich wieża Kiek in de Kok pełna zabytkowych przedmiotów. Obok zamku Tompea, pełniącego obecnie funkcję siedziby rządu estońskiego podziwiać można katedrę Aleksandra Newskiego, pochodzącą z początku XX w. Estońskie Muzeum Sztuki (Eesti Kunstimuuseum) daje wgląd w osiągnięcia plastyków z Estonii i pozostałych krajów bałtyckich. Muzeum Morskie (Meremuuseum) w wieży Gruba Małgorzata (Paks Margareeta) na terenie założeń dominikańskich przybliża historię miasta i tutejszego portu. Atrakcją samą w sobie są "białe noce", gdy latem słońce zachodzi tu nocą na zaledwie 2 godziny, a miasto zasypia w różowej poświacie. Wielu turystów przybywających do Tallina decyduje się na skorzystanie z połączeń promowych i odwiedzenie niedalekich (80 km) Helsinek.

 

Reklama | O Nas | Mapa Strony | Friko.pl
Copyright © 2000-2010 DT.
Wszystkie prawa zastrzeżone!
Wyszukiwarka ofert agroturystycznych i noclegowych Agro4You.pl
Kontakt Informacje o stronie Dodaj do ulubionych Szukaj