ŁOTWA

wstecz



PAŃSTWO W PÓŁNOCNO-WSCHODNIEJ EUROPIE, NAD MORZEM BAŁTYCKIM

Łotwa, Latvija, Republika Łotewska, Latvijas Republika
Stolica: Ryga (Riga)
Powierzchnia: 64 589 km2
Ludność: 2 340 tys. (2003)
Gęstość zaludnienia: 36,3 osoby/km2
Ustrój: republika
Podział administracyjny: 26 regionów I 7 miast wydzielonych
Język urzędowy: łotewski
Jednostka monetarna: 1 łat = 100 sentimów
Grupy etniczno - rasowe: Łotysze (55,3%), Rosjanie (32,5%), Białorusini (4%), Ukraińcy (2,9%), Polacy (2,2%), Litwini (1,3%), pozostali (1,8%)
Religie: luteranie (55%), katolicy (24%), prawosławni (9%), pozostali (12%)
Przyrost naturalny: -7,7%o
Przeciętna dł. życia: 69,8 lat (mężczyźni 63,9 lat, kobiety 75,6 lat)
Ludność miejska: 73,8%
Struktura użytkowania ziemi: grunty orne 27%, użytki zielone 13%, lasy 39%, pozostałe 21%
Struktura zatrudnienia: rolnictwo 18%, przemysł 26%, usługi 56%
PNB na 1 mieszk.: 2430 USD
Zadłużenie: 2430 mln USD
Święto narodowe: 18 listopada (ogłoszenie republiki w 1918 r.)


Łotwa jest państwem centralnie położonym wśród republik bałtyckich, które wyłoniły się po upadku Związku Radzieckiego. Podobnie jak Litwa i Estonia, kraj ten musi uporać się z wieloletnim zapóźnieniem i przystosować swą ekonomię do wymogów gospodarki rynkowej. Nierozwiązanym problemem kraju pozostaje obecność znacznej mniejszości rosyjskiej, która w niektórych częściach kraju - w tym w stołecznej Rydze - jest większością. Przez wieki obcej - niemieckiej, szwedzkiej, polskiej i rosyjskiej - zależności, rdzenni Łotysze stanowili najniższe warstwy, dziś spychana na margines życia społecznego ludność rosyjskojęzyczna szuka wsparcia nie tylko w Moskwie, ale i w międzynarodowych organizacjach obrony praw obywatelskich.


HISTORIA

W XII w. Łotwa była terenem ekspansji Danii. Na początku XIII w. niemiecki biskup założył Rygę i powołał do życia Zakon Kawalerów Mieczowych. Zakon, wspierany przez Niemcy, papieża i krzyżaków dokonał podboju terenów dzisiejszej Łotwy, zaś Ryga stała się w praktyce miastem niemieckim. Upadek zakonu w 1561 r. rozpoczął okres zależności obszaru współczesnej Łotwy od państw sąsiednich. Północna część przyłączona zostaje do Szwecji, zaś południowo-wschodnia, do Rzeczypospolitej (jako Inflanty Polskie i księstwo lenne Kurlandii i Semigalii). Na mocy traktatu oliwskiego z 1660 r. większą część Inflant przejęła Szwecja. Przed końcem XVIII w. Łotwa została przyłączona do Rosji. W 1918 r. powołano do życia pierwsze w historii państwo łotewskie. W lipcu 1940 r. Armia Czerwona wkroczyła do Łotwy, wcielając kraj do ZSRR. Pełną niezależność kraj odzyskał w 1991 r.


GOSPODARKA

  • Produkt krajowy PKB: 7 mld USD
  • Produkt krajowy na 1 mieszk.: 2 700 USD
  • Przyrost PKB: 5,0%
  • Eksport: 2 mld USD
  • Import: 2,8 mld USD
  • Inflacja: 6,0%
  • Bezrobocie: 7%

TURYSTYKA

Łotwa jest krajem nizinnym, z licznymi wzniesieniami morenowymi, oraz około 5000 jezior (głównie polodowcowych). Niezbyt urozmaicony krajobraz, a także liczne źródła wód mineralnych predystynują Łotwę do stania się miejscem wypoczynku osób poszukujących spokoju i kuracjuszy, chcących podreperować swoje zdrowie. Dużym atutem Łotwy jest długa linia brzegowa i nadbałtyckie plaże. Najsłynniejszym kurortem jest otoczona wianuszkiem mniejszych ośrodków podryska Jurmała, skąd można dopłynąć promem do innych portów nad Bałtykiem (w tym Gdańska). Poza Rygą i Jurmałą wielu turystów odwiedza nieodległą od stolicy Siguldę, leżącą na skraju Parku Narodowego Gauja, gdzie podziwiać można m.in. trzy zamki, liczne jaskinie, jeziora, starodrzew, a wolny czas spędzić na ogromnym torze saneczkowym. Turyści chętnie odwiedzają także drugie miasto kraju, położony nad Dźwiną Daugavpils (Dyneburg).


KUCHNIA

Kuchnia łotewska należy do najbardziej oszczędnych i najuboższych w Europie. Tradycyjne potrawy są ciężkie, sycące i zwykle bardzo proste. Tamtejsze gospodynie przyzwyczajone są do wykorzystywania wszystkich resztek do sporządzania sałatek czy zapiekanek. Chleb jest najczęściej żytni i ciemny. Zupy łotewskie są ciężkie, do najpopularniejszych należy maizes zupa, przyrządzana z chleba kukurydzianego i śmietany. Mięsa w tradycyjnej kuchni kraju spożywano, głównie ze względu na ubóstwo, bardzo mało. Najczęściej było ono wędzone w dymie jałowcowym. Łotysze jedzą dużo ryb, a wędzone szproty uznawane są za sztandarową potrawę Rygi. Na wschodzie kraju popularne są bliny pieczsone z różnego rodzaju mąki lub ziemniaków. W dawnych czasach Łotysze spożywali duże ilości rzepy i płodów leśnych. Łotysze chętnie piją piwo (najsłynniejsze to Porteris), niegdyś także kwas i sok brzozowy. Łotewscy Rosjanie i pozostała ludność słowiańska preferuje potrawy własnych kuchni.


NIEZBĘDNE INFORMACJE

Ambasada Republiki Łotewskiej, Warszawa, ul. T. Rejtana 15/19, tel.: 848-19-47, faks: 848-02-01.
 
Ambasada Polski na Łotwie: Ryga, Elizabetes iela 2.

Z Polski na Łotwę dojechać można pociągiem, autobusem lub samolotem (Warszawa - Ryga). Na Łotwie sprawnie funkcjonuje komunikacja kolejowa i autobusowa. Sklepy na Łotwie są zwykle zamykane między 12.00 a 15.00, zaś restauracje pomiędzy 17.00 a 19.00. W Rydze działa wciąż niezbyt dużo bankomatów, a zrealizowanie czeków podróżnych jest również trudne. Automaty telefoniczne przyjmują monety od 2 Ls, z wielu aparatów nowego typu rozmawiać można na kartę telefoniczną. Numer kierunkowy Łotwy: 371.

Język łotewski należy do grupy języków bałtyckich i jest najbardziej zbliżony do litewskiego. Językiem obcym, jakim najłatwiej się porozumieć jest oczywiście rosyjski. Jednak przy dość powszechnej niechęci do tego języka najlepiej jest rozpocząć rozmowę po angielsku i ewentualnie przy niemożliwości kontynuowania konwersacji w tym języku, przejść na rosyjski.


PODSTAWOWE ZWROTY JĘZYKA ŁOTEWSKIEGO

  • Cześć - Labdien (wymawiaj: Labdien)
  • Proszę - Ludzu (Ludzu)
  • Dziękuję - Paldies (Paldies)
  • Ile to kosztuje? - Cik maksä? (Sik maksa)
  • Gdzie jest...? - Kur ir...? (Kur ir)
  • Tak - Jä (Ja)
  • Nie - Në (Nej)
  • Nie rozumiem - Es nesaprotu (Es nesaprotu)

MIASTA
RYGA (RIGA)

Stolica Łotwy, położona u ujścia rzeki Daugavy do Zatoki Ryskiej (920 tys. mieszk.). W 1201 r. miasto zostało założone przez biskupa niemieckiego i stało się główną siedzibą Zakonu Kawalerów Mieczowych, powołanego do chrystianizacji i podboju kraju. Wkrótce Ryga przyłącza się do związku miast hanzeatyckich i staje się siedzibą arcybiskupa. W XIV w. zostaje zajęta przez Krzyżaków, w 1581 r. przyłączona do Polski, a dokładnie 100 lat później do Rosji. W 1919 r. została stolicą niepodległej Łotwy. Od 1991 r. miasto jest ponownie stolicą Republiki Łotewskiej. Ryga jest centrum gospodarczym i kulturalnym kraju, a ze względu na swą wielkość i centralne położenie aspiruje do roli czołowego ośrodka republik bałtyckich. Miasto w ciągu prawie całej swej historii było integralną częścią kultury zachodniej. W okresie zależności od ZSRR miasto przyciągało ludność słowiańską, czego rezultatem jest fakt, że dziś w mieście mieszka więcej Rosjan niż rdzennych Łotyszy. Najpiękniejszą częścią miasta jest Stare Miasto (Vecriga) z XVIII i XIX-wieczną zabudową. Z mierzącej ponad 70 m wieży XIII-wiecznego kościoła św. Piotra (Sv. Petera baznica) obejrzeć można nie tylko całe miasto ale i brzeg morski. Obok wznosi się kolejny kościół - kamienna świątynia św. Jerzego (Juras Kirik), zbudowana w 1208 r. przez Kawalerów Mieczowych, a później przekształcona w magazyn. Dziś w dawnym kościele oglądać można ekspozycje Muzeum Sztuki Użytkowej. Kolejnym obiektem pamiętającym XIII w. jest kościół św. Jana, będący mieszaniną paru stylów architektonicznych, poczynając od gotyku a kończąc na neoklasycyzmie. Z kościoła blisko jest na dziedziniec św. Jana (Jana Seta), stojący na terenie dawnego zamku miejskiego. Nieopodal znajduje się synagoga. Przy ogromnym Placu Katedralnym (Doma Laukums) wznosi się katedra (Doma), największa budowla sakralna krajów bałtyckich. Chlubą tej XIII-wiecznej budowli są pochodzące z 1844 r. niemieckie organy, uważane za jedne z najlepszych na świecie. Zamek Ryski (Riga Pils) jest dziś siedzibą trzech muzeów. Muzeum Łotwy przybliża historię kraju, Muzeum Sztuki Europejskiej prezentuje dzieła twórców lokalnych, a także niemieckich i niderlandzkich. Ostatnie - Muzeum Literatury im. Rainisa poświęcone jest czołowym pisarzom tego raju. Jednym ze starszych zabytków miasta jest XIV-wieczna Prochownia (Puvertornis), jedyna pozostałość po dawnych miejskich fortyfikacjach. Jednym z symboli XX-wiecznej Rygi jest Brivibas Piemineklis (Pomnik Wolności), wzniesiony w czasach I Republiki, w 1935 r. Wieczór warto spędzić na przedstawieniu Łotewskiej Opery Narodowej lub Baletu Ryskiego.

 

Reklama | O Nas | Mapa Strony | Friko.pl
Copyright © 2000-2010 DT.
Wszystkie prawa zastrzeżone!
Wyszukiwarka ofert agroturystycznych i noclegowych Agro4You.pl
Kontakt Informacje o stronie Dodaj do ulubionych Szukaj