NIEMCY

wstecz



 

PAŃSTWO W ŚRODKOWEJ EUROPIE

Niemcy, Deutschland, Republika Federalna Niemiec, Bundesrepublik Deutschland
Stolica: Berlin
Powierzchnia: 357 021 tys. km2
Ludność: 82 398 tys. (2003)
Gęstość zaludnienia: 230 osoby/km2
Ustrój: republika federacyjna
Bezrobocie: 9,4%
Długość autostrad: 11 427 km
Podział administracyjny: 16 krajów (landów)
Język urzędowy: niemiecki
Jednostka monetarna: 1 euro (EUR) = 100 euro cent
Grupy etniczno - rasowe: Niemcy (91%), Turcy (2,6%), Jugosławianie (0,9%), Włosi (0,7%), Grecy (0,4%), pozostali (4,4% gł. Polacy, Chorwaci, Austriacy)
Religie: protestanci (34%), katolicy (33%), muzułmanie (2%), pozostali (31%)
Przyrost naturalny: -0,2%o
Przeciętna dł. życia: mężczyźni 75  lat, kobiety  81 lat
Gł. miasta (liczba mieszk. w tys.): Berlin (3 426), Hamburg (1 705), Monachium (1 206), Kolonia (964), Frankfurt n.Menem (647)
Ludność miejska: 86,5%
Struktura użytkowania ziemi: grunty orne 34%, plantacje 1%, użytki zielone 14%, lasy 30%, pozostałe 21%
Struktura zatrudnienia: rolnictwo 2,7%, przemysł 33,7%, usługi 63,6%
PNB na 1 mieszk.:  25 850 USD 
Święto narodowe:


Niemcy - kraj piwa, Mercedesa, bajkowych zamków w Bawarii, naród który wzbudza podziw swą gospodarnością, czasem nieufność tych, którym daleko do niemieckiej zamożności, a także niechęć tych, dla których spotkanie z Niemcami przed 60 laty oznaczało życiową tragedię. Kraj ten, od ponad tysiąclecia usadowiony w sercu Europy, zawsze wywierał ogromny wpływ na losy kontynentu, niekiedy pozytywny (próba stworzenia monarchii uniwersalnej przez Ottona III), kiedy indziej destrukcyjny (obie wojny światowe w XX w.). Jest to jedno z najlepiej zorganizowanych i zarządzanych państw świata, o wiodącej gospodarce, której produkty z napisem "Made in Germany" zasłużenie cieszą się dobrą opinią pod każdą szerokością geograficzną, bez względu na to czy są to luksusowe auta, czy puszki piwa. Obecnie zjednoczone Niemcy mają za zadanie stać się jednym z filarów nowej Europy, zaś sami Niemcy próbują odnaleźć się w nowej sytuacji geopolitycznej i społecznej, w której - dość nieoczekiwanie dla samych siebie - się znaleźli.


HISTORIA

Germańskie plemiona zostały pokonane przez Juliusza Cezara między 55 a 53 r. p.n.e. Następnie tereny Niemiec zachodnich zajęte zostały przez Franków, zaś na obszar obecnych Niemiec Wschodnich napłynęli ze wschodu Słowianie. W 800 r. władca Franków - Karol Wielki koronował się na cesarza. W 843 r. (po traktacie w Verdun) imperium Karola rozpadło się, a jego wschodnia część dała początek Niemcom. W 962 r. Otto I koronował się na cesarza rzymskiego narodu niemieckiego (I Rzesza Niemiecka). Od XIII w., pomimo istnienia nadrzędnej władzy cesarskiej, państwo rozbite było na dziesiątki małych organizmów państwowych. W XVI w. Niemcami wstrząsały wojny religijne, w wieku XVII wojna trzydziestoletnia (1618-1648) spowodowała śmierć około 1/3 ludności kraju. Na początku XVIII w. na największą potęgę Niemiec wyrosły Prusy, które po odebraniu Austrii Śląska, okrojeniu Polski w kolejnych trzech rozbiorach (1772-1795) zajęły na początku XIX w. znaczne obszary w Niemczech zachodnich. W 1806 r. Napoleon doprowadził do likwidacji I Rzeszy. Po wojnie prusko-francuskiej, zwycięscy Prusacy proklamowali utworzenie Cesarstwa Niemieckiego (1871). I wojna światowa przyniosła klęskę Niemiec i znaczne okrojenie terytorium państwa oraz wysokie i obliczone na wiele lat kontrybucje, które Niemcy zostały zobowiązane wypłacać państwom zwycięskim. W wyniku rewolucji listopadowej 1918 r. powstała tzw. Republika Weimarska. Kres Republice Weimarskiej przyniosło przejęcie rządów przez Hitlera w 1933 r. Hitler stopniowo odrzucał postanowienia traktatu wersalskiego, wszedł w sojusz z Włochami i Japonią, ograniczył wolności obywatelskie, rozpoczął prześladowania skierowane przeciwko Żydom i przeciwnikom politycznym i - jako przywódca (Führer) - skupił w swym ręku pełnię władzy. Po zajęciu Austrii (Anschluss 1938) i Czechosłowacji (marzec 1939), Hitler zaatakował Polskę (wrzesień 1939), rozpoczynając tym samym II wojnę światową. Po zwycięstwach Niemiec w ciągu pierwszych czterech lat wojny, w 1943 r. nastąpiło przełamanie przewagi Niemców. 8 maja 1945 r. Niemcy podpisały Akt Kapitulacji. W wyniku wojny Niemcy utraciły swe wschodnie terytoria na rzecz Polski i ZSRR, zaś same popadły w zależność od czterech mocarstw okupacyjnych. W 1948 r. miała miejsce radziecka blokada Berlina, którą mocarstwa zachodnie przełamały organizując most powietrzny. W 1949 r. w strefie okupacyjnej USA, W. Brytanii i Francji utworzono RFN (od 1955 r. w NATO, od 1958 r. w EWG), na terenie Niemiec Wschodnich zależnych od ZSRR utworzono NRD (od 1949 r. w RWPG, od 1955 r. w Układzie Warszawskim). W 1961 r. Berlin został podzielony murem. Dzięki pieriestrojce Gorbaczowa w ZSRR i Jesieni Ludów w krajach Europy środkowej stało się możliwe przeprowadzenie wolnych wyborów (marzec 1990 r.) zaś 3 października 1990 r. nastąpiło ostatecznie zjednoczenie Niemiec.


GOSPODARKA

  • Produkt krajowy PKB: 2.431 mld USD
  • Produkt krajowy na 1 mieszk.: 27 400 USD
  • Przyrost PKB: 1,8%
  • Eksport: 513 mld USD (m.in. maszyny i środki transportu, wyroby metalowe, tekstylia, farmaceutyki)
  • Import: 445 mld USD (m.in. paliwa, maszyny, środki transportu, wyroby elektrotechniczne, żywność)
  • Inflacja: 0,8%
  • Największe przedsiębiorstwa: Alianz, Deutsche Telekom, SAP, Daimler-Benz, Deutsche Bank, Mannesmann, Münchener Rück., Siemens, Bayer, VEBA, Volkswagen, Hoechst, Dresdner Bank, BASF, RWE.

TURYSTYKA

Niemcy są krajem oferującym różnorodne możliwości uprawiania turystyki. Turyści odwiedzają najczęściej historyczne centra Niemiec zachodnich (choć ostatnio wyraźnie wzrosło zainteresowanie rzadziej odwiedzanymi do tej pory miastami byłej NRD m.in. Dreznem, Lipskiem, Weimarem, Poczdamem), ośrodki w Alpach (szczególnie olimpijskie (1936) Garmisch-Partenkirchen) i Scharzwaldzie, cieszące się międzynarodową sławą kurorty, a zarazem centra kultury (np. Baden-Baden, Bayreuth), oraz plaże nad Bałtykiem i Morzem Północnym. Dla wielu przybyszy interesujące jest porównanie wciąż dużej różnicy pomiędzy ustabilizowaną zachodnią częścią kraju i niemieckim Wschodem, modernizującym się za pieniądze podatników ze starych landów. Niemcy odwiedza rocznie około 15-18 mln osób deklarujących wyłącznie turystyczny cel przyjazdu i kilkakrotnie więcej odwiedzających krewnych, przyjaciół i przyjeżdżających służbowo. Najwięcej przyjezdnych pochodzi z Wielkiej Brytanii, USA, Polski, Holandii, Francji i Szwecji. Niestety kraj ten traktowany jest często tylko jako przystanek w drodze na południe lub zachód, miejsce, gdzie odwiedza się krewnych czy znajomych, lub szuka - nie zawsze legalnie - dobrze opłacanej pracy. Niemcy należą do najchętniej uprawiających turystykę narodów europejskich. W rezultacie pasji odkrywczych, zostawiają oni za granicą 4-krotnie więcej pieniędzy niż zarabia ich kraj na przyjeździe turystów zagranicznych. Jednym z głównych powodów "uciekania" rodzimych turystów od spędzania czasu we własnym kraju są wysokie ceny - znacznie tańszy jest urlop spędzony na południu Europy.


KUCHNIA

Kuchnia niemiecka nie należy do najbardziej wyszukanych i, z tego także powodu, nie zyskała uznania poza krajem pochodzenia. Zresztą także w samych Niemczech znajduje ona coraz mniej zwolenników, szczególnie wśród młodszego pokolenia. Powodem tego jest fakt, że opiera się ona na wielkiej ilości spożywanego mięsa, co zwykle nie jest do pogodzenia z modą na zdrowe odżywianie się, której ulega wielu Niemców. Znaczną popularnością cieszą się potrawy obcych kuchni, w szczególności kuchni narodów, które w ciągu ostatnich dziesięcioleci napływały do Niemiec - Włochów, Greków, Hiszpanów, Turków, narodów byłej Jugosławii, oraz Dalekiego Wschodu. Najmocniejszą pozycję tradycyjna niemiecka kuchnia zachowała w małych miastach i osadach. Mięso w kuchni niemieckiej proponuje się w bardzo różnorodnej postaci - pieczoną wieprzowinę (Kassel), pieczeń (Schweinebraten), golonkę (Eisbein) oraz niezliczone rodzaje kiełbasek (Wurst). Dodatkiem do mięsa są najczęściej ziemniaki np. pod postacią sałatki ziemniaczanej (Kartoffelsalat), odsmażane lub ugotowane z dodatkiem soli i posypane nacią pietruszki. Zupy niemieckie są ciężkie i zawiesiste, najczęściej z dodatkiem fasoli lub grochu. Specjalnością kuchni niemieckiej jest wielka ilość różnorodnego pieczywa. Ciasta i ciastka niemieckie są bardzo słodkie i, w opinii wielu, niezbyt smaczne. Napojem słusznie uważanym za narodowy jest piwo, które produkowane jest w ponad 6 tysiącach gatunków, a jego spożycie niezmiennie bardzo wysokie. Kawa cieszy się znacznie większym uznaniem niż herbata, a przy tym uważa się - odwrotnie niż w Polsce - że świetnie się po niej śpi. Wielu Niemców, w trosce o swe zdrowie przedkłada nad kawę wodę mineralną i soki owocowe.


NIEZBEDNE iNFORMACJE

Ambasada Republiki Federalnej Niemiec, 03-932 Warszawa, ul. Dąbrowiecka 30, tel.: 617-30-11, faks: 617-35-82.
 
Ambasada Polska w RFN: Köln, Lindenallee 7
Pociągiem z Polski można bezpośrednio dojechać do wielu dużych miast Niemiec, autobusem do większości, zaś samolotem do Berlina, Frankfurtu nad Menem, Hamburga, Monachium, Düsseldorfu, Dortmundu. Podróżowanie pociągiem po Niemczech jest wygodne, choć kosztowne. Wymiana waluty możliwa jest w bankach, większych dworcach i w urzędach pocztowych. Sklepy otwarte są zwykle od 9.00 do 18.00 (w soboty do 13.00), dłużej działają placówki w pobliżu dworców kolejowych. W niektórych z nich obowiązuje przerwa obiadowa (najczęściej między 12.00 a 14.00). W wielu sklepach i lokalach, niekiedy także za rozmowy telefoniczne można płacić kartami kredytowymi. Automaty telefoniczne przyjmują monety 10 Pf, 1 DM i 5 DM. Numer kierunkowy Niemiec: 49.

Podróżowanie samochodem po Niemczech ułatwia największa w Europie (około 12 tys. km) i bardzo dobrze oznakowana sieć autostrad. W kraju tym istnieje bardzo dobrze rozwinięta sieć dróg rowerowych, zarówno w miastach jak i poza nimi.

Język niemiecki należy do grupy języków germańskich. Poza Niemcami jest w użyciu w Austrii, Szwajcarii, Lichtensteinie i Południowym Tyrolu, należącym do Włoch. Posługuje się nim, jako językiem rodzimym, niemal 120 mln osób. Językiem obcym najlepiej opanowanym przez Niemców jest angielski (przede wszystkim na zachodzie), rzadziej francuski. W landach wschodnich można próbować porozumiewać się po rosyjsku.


PODSTAWOWE ZWROTY JĘZYKA NIEMIECKIEGO

  • Dzień dobry (rano / w ciągu dnia / wieczorem) - Guten Morgen / Tag / Abend
  • Do widzenia - Auf Wiedersehen
  • Proszę - Bitte
  • Przepraszam - Entschuldigung
  • Ile to kosztuje? - Was kostet das?
  • Gdzie jest...? - Wo ist...?
  • Tak - Ja
  • Nie - Nein
  • Nie rozumiem - Ich verstehe nicht

MIASTA
BERLIN

Stolica Niemiec (do 1945 i od 1991 uznana przez parlament niem.), położona na Pojezierzu Brandenburskim i w Pradolinie Warszawsko-Berlińskiej, nad Hawelą i jej dopływem Sprewą; stanowi odrębny kraj związkowy; pow. 883 km2, 3,42 mln mieszk. (1992); ok. 8% ludności (w zach. części Berlina 13%) stanowią cudzoziemcy, gł. Turcy (ok. 120 tys.), przybysze z byłej Jugosławii, Polacy, Włosi, Grecy; pod względem adm. dzieli się na 12 dzielnic (Bezirke). Wielki ośr. gosp. i nauk.-kult. kraju; najlepiej rozwiniętymi gałęziami przemysłu są: przemysł elektrotechn. i elektron. (m.in. zakłady firm Siemens, AEG-Telefunken, Osram), maszyn., metal., środków transportu, precyzyjny, spoż., poligraf., chem. (w tym farm.) i odzież.; zakłady przem. są skupione gł. w dzielnicy Spandau (u ujścia Sprewy do Haweli), wzdłuż Sprewy, kanałów i w dzielnicach wsch. (Weissensee, Lichtenberg). W dziale usług szczególną funkcję spełnia handel, zwł. przedsiębiorstwa handl. pośredniczące w wymianie towarowej wsch. części Niemiec; siedziba wielu banków i in. instytucji finansowych. Berlin jest największym węzłem komunik. wsch. części Niemiec; wokół miasta autostrada obwodowa, połączona z siecią autostrad, rozchodzących się w 6 kierunkach, m.in. do Frankfurtu (nad Odrą), Hamburga, Hanoweru; węzeł kilkunastu linii kol., w tym międzynar. (do Europy Zach. i Wsch.); 3 porty lotn.: Tempelhof (najstarszy, zbud. 1924), Tegel (największy i najnowocześniejszy), Schonefeld (gł. port lotn. byłej NRD); komunikację wewnątrz miasta obsługują linie metra (U-Bahn), kolei miejskiej (S-Bahn), autobusowe i tramwajowe (370km). Tram -  Berlin posiada 27 linii tramwajowych dziennych oraz 5 nocych. Laczna dlugosc to 370 km!. Jednak ta gesta siec linii tramwajowych wystepuje tylko w wschodnich dzielnicach miasta. Najdluzsza linia jest linia nr 6 (Hellersdorf, Riesaer Str.- U-Bhf Schwartzkopffstr. - 70 minut), natomiast najkrotsza to linia nr 63 (S-Bhf Adlerhof- S-Bhf Köpenick - 20 minut); port śródlądowy Berlin ma połączenia kanałowe z Łabą (Łaba Hawela), Odrą (Odra Hawela, Odra Sprewa) i poprzez Kanał Śródlądowy i in. z Renem. Berlin jest największym ośr. szkolnictwa wyższego w Niemczech; gł. szkoły wyższe: Uniw. Humboldta (zał. 1810) we wsch. części Berlina, Freie Universitat (zał. 1948) i Technische Universitat (politechn., zał. 1946) w zach. części Berlina; ponadto wyższe szkoły sztuk pięknych, muz., ekonom., film. i telew.; liczne instytuty nauk., ośr. badawcze, biblioteki, wydawnictwa, 2 obserwatoria astr., 2 planetaria. Berlin jest ważnym ośr. kult. i turyst.; ok. 70 teatrów (m.in. 3 operowe), filharmonia, orkiestry symfoniczne i kamer., ok. 75 muzeów (m.in.  Berlińskie Muzea Państwowe); liczne galerie (m.in. malarstwa w Dahlem); w Berlinie odbywają się coroczne międzynar. festiwale muz.-teatr. Berliner Festwochen (od 1951). Miejsce wielu kongresów, zjazdów, konferencji, wystaw i targów; służą temu m.in. międzynar. centrum kongresowe (ICC, otwarte 1979), hala kongresowa, tereny targowe. Zabytkowe centrum Berlina rozciąga się nad Sprewą, na wsch. od Bramy Brandenburskiej, wzdłuż ulicy Unter den Linden i sąsiednich; znajdują się tu gmachy urzędowe, Uniw. Humboldta, opera, kościoły katedralne; wokół placu Marksa Engelsa gmachy będące siedzibami nacz. władz byłej NRD; dalej na wsch. ratusz i wysoka wieża telew. (365 m); centrum handl., usługowe i adm. wokół Alexanderplatz i wzdłuż Karl-Marx-Allee. Po zach. stronie Bramy Brandenburskiej znajduje się wielki park Tiergarten; gł. osią zach. części Berlina są ulice 17 Czerwca i Bismarcka; centrum handl. w tej części miasta rozciąga się wzdłuż Kurfurstendamm i w rejonie dworca Zoologischer Garten (ośr. handl. Europa Center); w pn. i pd. dzielnicach zachodniego Berlina nowocz. osiedla mieszkaniowe (m.in. Markische Viertel, Gropiusstadt, Hansaviertel). W Berlinie znajduje się ogród bot. (pow. 42 ha) oraz 2 ogrody zool., starszy (zał. 1841) w dzielnicy Tiergarten ma największe w Europie akwarium (otwarte 1869). Największym obiektem sport. jest Stadion Olimpijski, zbud. na Igrzyska Olimpijskie 1936. W granicach miasta leżą duże jeziora (Grosser Muggelsee, Tegeler See) oraz rozległe kompleksy leśne (ok. 17,5% obszaru Berlina), zwł. w części zach. (Grunewald, Spandau, Tegel) i pd.-wsch. (Berliner Stadtwald).

Historia. Powstał ok. 1230 z 2 osad: Colln i Berlin, prawa miejskie w XIII w.; od 1359 czł. Hanzy; od 1486 rezydencja elektorów brandenbur.; w XVII w. silny wzrost terytorialny miasta; od 1709 stol. Królestwa Pruskiego, rozwój gosp. i kult., 1810 zał. uniw.; 1848 centrum rewolucji marcowej; od XIX w. jeden z gł. ośr. niem. ruchu robotn.; od 1871 stol. Rzeszy, polit. i kult. ośr. Niemiec, wielkie centrum przem. w zach. części państwa prus.; 1878 miejsce  berlińskiego kongresu; 1920 włączenie do Berlina sąsiadujących miast i wsi (Wielki Berlin, ok. 4 mln mieszk.) w II wojnie świat. zdobyty przez wojska sowieckie przy udziale sił 1. armii WP ( berlińska operacja), dzielnice centr. silnie zniszczone w wyniku bombardowań alianckich i walk IV V 1945; 8 V 1945 podpisanie aktu o bezwarunkowej kapitulacji Niemiec; po wojnie wspólny zarząd wojsk okupacyjnych (4 sektory   sowiecki, amer., bryt., franc.), od powstania NRD (1949) do października 1990 wsch. dzielnice Berlina (sektor sowiecki) stanowiły stol. NRD, z sektorów pozostałych utworzono odrębną jednostkę polit.   Berlin Zachodni; VI 1953 powstanie robotn. we wschodnim Berlinie, krwawo stłumione przez władze NRD i wojska sowieckie ( czerwcowe powstanie); 13 VIII 1961 przeprowadzenie w Berlinie przez rząd NRD granicy państw. między NRD a Berlinem Zachodnim i budowa muru  berlińskiego; od 9 XI 1989 jego demontaż; od 3 X 1990 Berlin wraz z byłym Berlinem Zachodnim tworzą jedno miasto.

Zabytki. Kościół NMP (XIII, XV w.), neobarok. katedra (J. Raschdorff), kościół Pamięci (pozostałość neorom. świątyni związanej architektonicznie z nowocz. kościołem i dzwonnicą, 1962). Pałace, m.in.: myśliwski Grunewald (1542, przebud. XVII w.   obecnie muzeum); Charlottenburg (1695 1791; skrzydło wsch. 1746, G.W. von Knobelsdorff)   obecnie muzeum, ze słynnym pomnikiem konnym Wielkiego Elektora na dziedzińcu (1703, A. Schluter), park pałacowy z klasycyst. budowlami; Bellevue (1785 88   od 1959 oficjalna rezydencja prezydenta), eklekt. gmach Reichstagu. Reprezentacyjne budowle wzdłuż założonej 1647 na wzór hol. alei Unter den Linden, m.in.: Arsenał (1695 1706) z 22 maskami umierających wojowników (1696, Schluter   jedno z najwspanialszych osiągnięć niem. rzeźby barok.), Brama Brandenburska (1788 91, C.G. Langhans) zwieńczona grupą rzeźb. (1794, G. Schadow), dawny Nowy Odwach (1816 18, K.F. Schinkel); założenie urb. Forum Fridericianum tworzą m.in.: Staatsoper (1741 43, Knobelsdorff), katedra Św. Jadwigi (1747 73), Stara Biblioteka (1774 80). Liczne budowle nowocz., m.in.: AEG-Turbinenhalle (1909, P. Behrens), osiedle mieszkaniowe Ringsiedlung w dzielnicy Siemensstadt (1929 31, zespół architektów, m.in. W. Gropius); dzielnica mieszkaniowa Hansaviertel zbud. z okazji wystawy Interbau (1957) przez architektów z 13 krajów (m.in. Gropius, A. Aalto, A. Jacobsen, O. Niemeyer), w ramach tej samej wystawy powstał blok mieszkalny tzw. Unite d'Habitation (1957 58, Le Corbusier); Filharmonia (1963, H. Scharoun), Galeria Narodowa (1968, M. van der Rohe).

 

 

Reklama | O Nas | Mapa Strony | Friko.pl
Copyright © 2000-2010 DT.
Wszystkie prawa zastrzeżone!
Wyszukiwarka ofert agroturystycznych i noclegowych Agro4You.pl
Kontakt Informacje o stronie Dodaj do ulubionych Szukaj