PORTUGALIA

wstecz



 

PAŃSTWO W EUROPIE POŁUDNIOWO-ZACHODNIEJ, NAD OCEANEM ATLANTYCKIM

Portugalia, Portugal, Republika Portugalska, República Portuguěsa
Stolica: Lizbona (Lisboa)
Powierzchnia: 92 345 tys. km2
Ludność: 10 102 tys. (2003)
Gęstość zaludnienia: 109 osoby/km2
Ustrój: republika
Bezrobocie: %
Długość autostrad: km
Podział administracyjny: 18 dystryktów i 2 regiony autonomiczne (Azory, Madera)
Język urzędowy: portugalski
Jednostka monetarna: euro
Grupy etniczno - rasowe: Portugalczycy (99%), pozostali (1% gł. Afrykanie, Brazylijczycy, Hiszpanie)
Religie: katolicy (90%), pozostali (10% gł. protestanci i muzułmanie)
Przyrost naturalny: 0,18%o
Przeciętna dł. życia:  74,9 lat (mężczyźni 71,2 lat, kobiety 78,6 lat)
Gł. miasta (liczba mieszk. w tys.): Lizbona (681), Porto (309), Vila Nova de Gaia (247), Amadora (176), Cascais (156)
Ludność miejska: 37%
Struktura użytkowania ziemi: grunty orne 26%, plantacje 9%, użytki zielone 9%, lasy 36%, pozostałe 20%
Struktura zatrudnienia: rolnictwo 12%, przemysł 32%, usługi 56%
PNB na 1 mieszk.:  10 690 USD
Święto narodowe:


Dla starożytnych Rzymian Portugalia była "krańcem świata", w XV i XVI w. jedną z największych potęg kontynentu, a w latach 70-tych XX w. była określana mianem "żebraka Europy". Po 20 latach kraj zdystansował połowę Europy, a trafnie inwestowany strumień pieniędzy na wsparcie gospodarki, płynący z Unii Europejskiej, zaczyna przynosić wymierne efekty. Portugalia - do niedawna eksporter najtańszej siły roboczej na rynki Unii, zaczyna sama przyciągać szukających lepszego losu uciekinierów z Timoru, starannie wykształconych Brazylijczyków i tysiące emerytów z północy kontynentu, którzy, korzystając z tutejszej gościnności i stabilizacji, pragną spędzić jesień życia pod ciepłym słońcem Portugalii.


HISTORIA

W starożytności obszar Portugalii zamieszkiwały plemiona Luzytan i Celtów. W III w. p.n.e. kraj podbity został przez Kartagińczyków, a w 139 r. p.n.e. - przez Rzymian. W okresie Wędrówek Ludów osiedlili się tu Wizygoci. W latach 711-714 miał miejsce podbój kraju przez Arabów. Państwo portugalskie powstało w wyniku rekonkwisty w 1139 r. (jako ostatnią prowincję przyłączono w 1249 r. Algarve, wytyczając tym samym granice, które przetrwały do dzisiaj). Szczególny rozwój kraju miał miejsce w XV i XVI w. w wyniku wypraw dalekomorskich i zdobyciu przez Portugalię kolonii w Ameryce Południowej, Afryce i Azji. W XVI w. kraj ten należał do najzamożniejszych państw Europy. W 1580 r. Portugalia popadła w zależność od Hiszpanii, która trwała do 1640 r. W kolejnych stuleciach miało miejsce osłabienie państwa i stopniowa utrata kolonii. W latach 1807-1811 kraj przeżywał trzykrotnie inwazję wojsk napoleońskich. W 1822 r. Portugalia stała się monarchią konstytucyjną. W latach 1830-1846 kraj ogarnięty był wojną domową. W 1910 r. monarchia została obalona i proklamowano powstanie republiki. W 1926 r. władzę w kraju przejęła armia, kierowana przez gen. da Costę. W 1932 r. na czele rządu stanął gen. Salazar, który sprawował władzę aż do 1968 r., tępiąc opozycję i swą polityką ograniczając rozwój gospodarczy kraju. W obu wojnach światowych Portugalia zachowała neutralność (w czasie II wojny poprzez Portugalię uciekły do Ameryki tysiące prześladowanych przez nazistów Europejczyków). W latach 60-tych i 70-tych władze zaangażowane były w walkę z siłami niepodległościowymi w portugalskich koloniach, co jeszcze pogorszyło trudną sytuację gospodarczą kraju. W 1974 r. miała miejsce tzw. rewolucja czerwonych goździków, podczas której wojskowi obalili rządy autorytarne następcy Salazara - Caetana. W 1982 r. władza przekazana została cywilom, kraj przystąpił w 1986 r. do EWG i rozpoczął się okres szybkiego pokonywania cywilizacyjnego zapóźnienia kraju.


GOSPODARKA

  • Produkt krajowy PKB: 118 mld USD
  • Produkt krajowy na 1 mieszk.: 11 800 USD
  • Przyrost PKB: 3,3%
  • Eksport: 23 mld USD
  • Import: 33 mld USD
  • Inflacja: 2,9%
  • Bezrobocie: 7%

TURYSTYKA

Portugalia jest krajem atrakcyjnym turystycznie i traktującym turystykę jako ważną gałąź gospodarki. Corocznie przyjeżdża tam kilkanaście milionów turystów, najwięcej z Hiszpanii, Francji, Wielkiej Brytanii i Niemiec. Kraj ten nastawia się, w przeciwieństwie do sąsiedniej Hiszpanii, na przyjęcie zamożniejszych i bardziej wymagających turystów. Portugalia przyciąga turystów łagodnym klimatem, czystymi plażami, bogatą spuścizną historyczną kraju, a także egzotyczną dla przybyszy z głębi kontynentu atmosferą kultury śródziemnomorskiej. Najczęściej odwiedzanymi regionami kraju są miasta Lizbona, Porto, Braga, Coimbra, miejsce pielgrzymek - Fatima oraz wybrzeże, przede wszystkim położone na południu kraju Algarve. Coraz częściej odwiedzane są też wyspy na Atlantyku - Madera i archipelag Azorów.


KUCHNIA

Kuchnia portugalska nabrała swego obecnego charakteru po przyswojeniu sobie elementów kuchni afrykańskiej, brazylijskiej i indyjskiej. Stosuje się tam szeroko czosnek, oliwki, pietruszkę, przyprawy (piri-piri, ostre przyprawy pieprzowe, malagueta, kolendra). W Portugalii - kraju rybaków i żeglarzy spożywa się dużo ryb (prawie tyle ile mięsa w innych krajach Europy). Najpopularniejsze to bacalhau (suszony, solony dorsz) i sardinhas assadas (sardynki z rusztu). Z dań mięsnych popularne jest bife (cienki plaster wołowiny podawany z jajkiem sadzonym i frytkami), carne de porco a alantejana (wieprzowina z małżami). Najczęściej spożywane zupy to: cozido (fasolowa), sopa a alentejana (czosnkowa z jajkiem). Desery portugalskie są pamiątką obecności Arabów w tym kraju - są bardzo kaloryczne i pełne bakalii. Portugalczycy należą do największych producentów i konsumentów wina w Europie. Pije się najchętniej młode wina krajowe, zarówno czerwone jak i białe. Najwięcej win pochodzi z regionów Minho, z doliny rzeki Douro, z Dao Bairrada, okolic Lizbony i Porto. Pije się też wódkę z jagód winnych (bagaço) i winiak aguardente.


NIEZBĘDNE INFORMACJE

Ambasada Republiki Portugalii, 03-932 Warszawa, ul. Dąbrowiecka 19, tel.: 617-60-21, 617-60-22, fax: 617-44-98.
 
Ambasada Polska w Portugalii: Lizbona, Avenida Des Descobertas 2.

Brak jest wciąż bezpośredniego połączenia z Polski do Portugalii. Najłatwiej dotrzeć do tego kraju samolotem (cena połączenia z przesiadką we Frankfurcie nie jest aż tak wysoka, jak można by się spodziewać). Droższy od samolotu jest pociąg (przesiadka w Paryżu). Do Portugalii dojechać można także autobusem (np. z przesiadką w Nicei), lecz jest to wyprawa dla wytrwałych - podróż trwa około 50 godzin. W Portugalii korzystać można z komunikacji kolejowej i autobusowej. Karty kredytowe honorowane są w wielu miejscach. Sklepy otwarte są od 9.00 do 13.00 i od 15.00 do 19.00, w soboty 12.00. Banki przyjmują klientów krótko - od 8.30 do 11.45 i od 13.00 do 14.45. Poczty w miastach otwarte są od 8.30 do 18.30 (największe do północy), w soboty do południa. Aparaty telefoniczne przyjmują monety 2,50 escudo, 5 i 25. Powszechne są aparaty na karty magnetyczne. Czas w Portugalii cofnięty jest o 1 godzinę w stosunku do polskiego.

Język portugalski należy do grupy języków romańskich. Posługuje się nim prawie 200 milionów ludzi w różnych częściach świata (przede wszystkim w Brazylii, Angoli, Mozambiku), w tym poniżej 10 milionów w samej Portugalii. W Portugalii najlepiej znanym językiem obcym jest francuski. W rejonach turystycznych porozumiewać można się także po niemiecku i angielsku.


PODSTAWOWE ZWROTY JĘZYKA PORTUGALSKIEGO

  • Dzień dobry (rano / w ciągu dnia / wieczorem) - Bom dia / Boa tarde / Boa noite
  • Do widzenia - Adeus
  • Proszę - Se faz favor
  • Dziękuję - Obrigado
  • Przepraszam - Com licença
  • Tak - Sim
  • Nie - Nao
  • Nie rozumiem - Nao percebo

MIASTA
LIZBONA (LISBOA)

Stolica kraju i największe miasto kraju (zespół miejski 2750 tys. mieszk.). Najważniejszy ośrodek przemysłowy, kulturalny i naukowy Portugalii. Pierwsze osady ludzkie istniały na Wzgórzu Zamkowym już w okresie neolitu. Po zajęciu tych obszarów przez Rzymian w czasach Juliusza Cezara utworzono miasto Olisippo. Następnie miasto zajmowali Alanowie, Swewowie, Wizygoci i, od 714 r., Arabowie. W 1147 r. Portugalczycy odbili miasto z rąk arabskich, a w 1256 r. król Alfons III przeniósł do Lizbony stolicę kraju z Coimbry. W XV-XVI w. miasto przeżywało okres najpomyślniejszego rozwoju. W 1755 r. Lizbonę zniszczyło katastrofalne trzęsienie ziemi, po którym miasto odbudował markiz de Pombal. Malownicze Stare Miasto (Alfama) pełne jest krętych uliczek, balkonów, czerwonych dachów, tarasów i zaułków. Znajduje się tam jeden z piękniejszych kościołów miasta - świątynia św. Michała (Sao Miguel). Obok wznoszą się ruiny zamku św. Jerzego (Castelo de Sao Jorge), dawnej wizygockiej i arabskiej fortecy, dziś dobry punkt widokowy i miejsce, w którym oglądać można ptaki - albinosy różnych gatunków. W romańskiej katedrze (Sé), wzniesionej w XII w., zachowała się część romańskiego wyposażenia wnętrza. W śródmieściu miasta podziwiać można Kościół św. Rocha (Igreja de Sao Roque) z piękną XVIII-wieczną kaplicą Jana Chrzciciela. Plac Handlowy, otoczony klasycystycznymi budowlami, jest jednym z symboli odbudowy miasta po trzęsieniu ziemi w 1755 r. W dzielnicy Belém wznosi się gotycko-renesansowa Wieża (Torre de Bélem) z loggiami i balkonami. XVI-wieczny Klasztor św. Hieronima (Mosteiro dos Jerónimos) został zaprojektowany przez króla Manuela I, a jego budowa sfinansowana z pieniędzy płynących z kolonii. W klasztorze pochowany jest jeden z największych portugalskich odkrywców - Vasco da Gama. Nieopodal, nad Tagiem, znajduje się imponujący Pomnik Odkrywców. W Centrum Fundacji Gulbenkiana oglądać można m.in. dzieła starożytnych Egipcjan, chińską porcelanę, obrazy Rembrandta i Rubensa, rzeźby Rodina. Museo Nacional de Arte Antiga (Muzeum Narodowe Sztuki Dawnej) eksponuje prace lokalnych twórców z okresu średniowiecza oraz m.in. Dürera, Boscha, Holbeina. Panoramę miasta podziwiać można ze szczytu wieży zaprojektowanej przez Gustwa Eiffla.


PORTO

Drugie z wielkich miast kraju (zespół miejski: 1670 tys. mieszk.). Ważny ośrodek przemysłowy, handlowy i turystyczny, duży port nad ujściem rzeki Douro do Atlantyku. Rozwój miasta zarówno w przeszłości jak i obecnie wiąże się m.in. z produkcją słynnego wina - porto. W starożytności miasto zwane było przez Rzymian Portus Cale. W średniowieczu było stolicą utworzonego pod koniec XI w. księstwa Portucale. Centrum Porto usytuowane jest na skalnej platformie, opadającej stromo do rzeki Douro. Katedra z XII-XIII w., przebudowywana wielokrotnie w następnych wiekach, zachowała w dużej mierze swój pierwotny - romański charakter. Obok katedry znajduje się pochodzący z 1772 r. pałac biskupi. W mieście zachowało się wiele zabytkowych kościołów z XII-XVIII w. (do najpiękniejszych należy świątynia św. Franciszka, zdobiona złoconym drewnem). Zabytkowy szpital Sao Antonio pochodzi z XVIII w. Budynek Giełdy (Palácio da Borsa) z 1834 r. zachwyca imponującą Salą Arabską, wzorowaną na Alhambrze w Grenadzie. Symbolem miasta jest Torre dos Clérigos - wysoka, ozdobna wieża z zegarem, z której można podziwiać panoramę miasta. Na Placu Wolności znajduje się pomnik konny króla Pedro IV, który został cesarzem Brazylii. Jeden z mostów nad Douro zaprojektował G. Eiffel, twórca paryskiej wieży. Pałac królewski z 1755 r. jest obecnie zajmowany przez Muzeum Narodowe, posiadające kolekcję antyków, obrazów, porcelany i monet. W dzielnicy Villa Nova de Gaia warto zwiedzić jedną z licznych butelkowni porto i spróbować tego lokalnego specjału. Zwolennicy kąpieli słonecznych mogą spędzić czas w Foz do Douro - plażowej dzielnicy Porto.

 

 

Reklama | O Nas | Mapa Strony | Friko.pl
Copyright © 2000-2010 DT.
Wszystkie prawa zastrzeżone!
Wyszukiwarka ofert agroturystycznych i noclegowych Agro4You.pl
Kontakt Informacje o stronie Dodaj do ulubionych Szukaj