ROSJA

wstecz



 

 

 

PAŃSTWO W EUROPIE WSCHODNIEJ I PÓŁNOCNEJ CZĘŚCI AZJI

Rosja, Rossija, Federacja Rosyjska, Rossijskaja Fiedieracyja
Stolica: Moskwa
Powierzchnia: 17 075 400 km2
Ludność:  144 mln (6 miejsce na świecie, 2003)
Gęstość zaludnienia: 8,46 osoby/km2
Ustrój: republika federacyjna
Bezrobocie: %
Długość autostrad: km
Podział administracyjny: 49 obwodów i 2 miasta wydzielone (Moskwa i Petersburg)
Język urzędowy: rosyjski
Jednostka monetarna: 1 rubel = 100 kopiejek
Grupy etniczno - rasowe: Rosjanie (81,5%), Tatarzy (3,8%), Ukraińcy (3%), Czuwasze (1,2%), Baszkirzy (0,9%), Białorusini (0,8%), Mołdawianie (0,7%), Niemcy (0,6%), pozostali (7,5%)
Religie: prawosławni (85%), pozostali (15% w tym bezwyznaniowcy)
Przyrost naturalny: -0,33%o
Przeciętna dł. życia:  mężczyźni 62 lat, kobiety 73 lat (2002)
Gł. miasta (liczba mieszk. w tys.): Moskwa (8 405), Petersburg (4 837), Nowosybirsk (1 399), Niżni Nowogród (1 368), Jekaterynburg (1 274), Samara (1 160), Omsk (1 157), Kazań (1 087), Ufa (1 086), Czelabińsk (1 085), Perm (1 022), Rostów n.Donem (1 020), Wołgograd (1 003)
Ludność miejska: 73%
Struktura użytkowania ziemi: grunty orne 8%, użytki zielone 5%, lasy 46%, pozostałe 41 %
Struktura zatrudnienia: rolnictwo 14%, przemysł 32%, usługi 54%
PNB na 1 mieszk.:  2 300 USD
Zadłużenie: 125 645 mln USD
Święto narodowe:


Rosja od czasów Piotra Wielkiego pozostaje jednym ze światowych mocarstw. Nie dzieje się tak ze względu na potencjał ekonomiczny kraju (obecnie w ogarniętej kryzysem Rosji jest on 20-krotnie niższy niż Stanów Zjednoczonych), ale dlatego, że państwo rosyjskie kontroluje ogromny obszar od Japonii po Europę. I nawet jeśli nie jest to władza sprawna, czy w pełni demokratyczna, to brak dla niej (również w ocenie zachodnich przywódców) alternatywy i jako taka może liczyć na obfity strumień pomocy z międzynarodowych organizacji finansowych.


HISTORIA

Pierwsze siedliska ludzkie powstały na europejskich obszarach dzisiejszej Rosji w epoce kamienia. Od VII w. tereny te zajmowały plemiona słowiańskie, tworząc z czasem organizmy państwowe, z najpotężniejszą Rusią Kijowską na czele. Początek Rosji dało Księstwo Moskiewskie, które powstało w XIII w., w okresie rozdrobnienia feudalnego Rusi, po mongolskiej dominacji w Europie wschodniej. W XVI w. księstwo przekształciło się w monarchię rosyjską (Iwan IV Groźny przyjął tytuł cara w 1547 r.). Nastąpił wówczas znaczny rozwój terytorialny państwa - przyłączono do Rosji Ural, Kaukaz i Powołże. Początek XVII w. to okres obcych interwencji (polskiej i szwedzkiej) oraz wojen domowych. Po tym okresie, zwanym "Wielką Smutą", władzę w kraju przejęła dynastia Romanowów, pod rządami której kraj miał pozostawać przez kolejne 300 lat. Rosja ugruntowała swą pozycję jako jedna z europejskich potęg i kontynuowała podboje terytorialne. Jeszcze w XVII w. przyłączono wschodnią Ukrainę (kosztem Rzeczypospolitej) i Syberię. Szczególny rozwój Rosji nastąpił w okresie panowania Piotra I Wielkiego (1682-1725). Kraj uzyskał wówczas szeroki dostęp do morza, zbudowano potężna flotę, zreorganizowano system edukacji, a stolicę kraju przeniesiono (w 1712 r.) do zbudowanego nad Bałtykiem Petersburga. W II połowie XVIII w., pod rządami Katarzyny Wielkiej Rosja uzyskała dostęp do Morza Czarnego oraz przyłączyła wschodnie i centralne tereny Rzeczypospolitej. Zwycięstwo nad Napoleonem (klęska Francuzów w wyprawie zimowej w 1812 r.) wzmocniło polityczną pozycję Rosji w Europie. W okresie panowania Mikołaja I (1825-1855) Rosja podbiła Finlandię, Besrabię i wschodni Kaukaz, a w drugiej połowie wieku - Azję Środkową i obszary dalekowschodnie. W 1867 r. Rosja sprzedała Stanom Zjednoczonym Alaskę. Jednocześnie w okresie tym miał miejsce regres w rozwoju gospodarczym kraju. Coraz poważniejszym problemem społecznym była pańszczyzna, nieprzystająca do standardów europejskich. Niepokoje społeczne doprowadziły do wybuchu krwawo stłumionej rewolucji 1905 r. Na początku 1917 r., u schyłku mającej niepomyślny dla Rosji przebieg I wojny światowej, doszło do powstania w stolicy (zwanej wówczas Piotrogrodem). W lutym 1917 r. tam także wybuchła Rewolucja Lutowa, w wyniku której obalono monarchię. W październiku 1917 r. miał miejsce przewrót bolszewicki, kierowany przez Lenina, którego rezultatem była wojna domowa i interwencje obcych państw. W 1918 r. przeniesiono stolicę państwa z powrotem do Moskwy. W tym czasie bolszewicy prowadzili także wojny zewnętrzne (m.in. z Polską w latach 1919-1921). W wyniku zwycięstwa bolszewików w walce z wrogami wewnętrznymi utworzono w grudniu 1922 r. Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Po śmierci Lenina władzę w kraju przejął Stalin, który prowadził politykę czystek i masowych prześladowań. We wrześniu 1939 r. Armia Radziecka przekroczyła granicę Polski, dokonując wspólnie z hitlerowskim Niemcami zaboru kraju. W 1940 r. ZSRR doprowadził do zajęcia niepodległych republik bałtyckich. W 1941 r. dotychczasowy sojusznik - Niemcy - zaatakowały ZSRR. Po dwóch latach sukcesów hitlerowców, Armii Czerwonej udało się przełamać pod Kurskiem przewagę niemiecką i przejść do ofensywy. W 1945 r. wojna zakończyła się w maju 1945 r. wraz z zajęciem Berlina przez Armię Czerwoną. W wyniku wojny i porozumień z pozostałymi potęgami światowymi, ZSRR przyłączył znaczne tereny przedwojennej Polski, Czechosłowacji i Rumunii oraz nieformalnie sprawował kontrolę nad krajami środkowo-wschodniej Europy. W 1985 r. władzę w państwie przejął nowy przywódca partii komunistycznej - Michaił Gorbaczow, który rozpoczął reformę państwa. W 1991 r. nastąpił rozpad ZSRR i Rosja stała się niezależną republiką.


GOSPODARKA

  • Produkt krajowy PKB: 240 mld USD
  • Produkt krajowy na 1 mieszk.: 2 400 USD
  • Przyrost PKB: b.d
  • Eksport: 87 mld USD
  • Import: 45 mld USD
  • Inflacja: b.d
  • Bezrobocie: b.d

    TURYSTYKA

Ze względu na ogromny i zróżnicowany obszar kraju, interesujące obiekty historyczne i dobre muzea, Rosja mogłaby stać się ważnym punktem na turystycznej mapie Europy. Niestety ze względu na słabo rozwiniętą (i nastawioną głównie na zamożnych turystów) infrastrukturę turystyczną i wciąż niezbyt wysoki stopień stabilizacji polityczno-społecznej, kraj ten odwiedzany jest przez stosunkowo niewielu turystów, przede wszystkich z krajów byłego ZSRR, oraz Polski (okręg kaliningradzki), Francji, Niemiec, Finlandii. Większość turystów przybywa do dwóch głównych miast kraju: Moskwy i Sankt Petersburga. Bardzo interesującym zespołem historyczno-architektonicznym jest tzw. Zołotoje Kolco - pełne zabytków "miasta-muzea", położone w pobliżu Moskwy (m.in. Suzdal, Zagorsk, Władimir) oraz historyczne ośrodki dawnej Rusi (np. Jarosław, Nowogród Wielki, Smoleńsk, Psków). Turystyczne znaczenie północnego Kaukazu (Mineralnyje Wody, Kisłowodzk), niegdyś wysokie, znacznie spadło w związku z niestabilną sytuacją polityczną w tym regionie. Ważnym centrum turystycznym pozostaje wybrzeże czarnomorskie Rosji (Soczi).


KUCHNIA

Kuchnia rosyjska opiera się na wielowiekowych tradycjach kulinarnych Rosjan i wpływie jaki wywarły na tę kuchnię kuchnie zachodnie i orientalne. W tradycyjnej kuchni rosyjskiej spożywa się dużo potraw mącznych. Popularne są pierogi z farszem (na północy kraju nadziewane także rybą), kołduny, słynne bliny, kulebiak faszerowany najczęściej grzybami, i podawany do zup. Najpopularniejsze w Rosji zupy rosyjskie to: rosół, chłodnik, kapuśniak, solanka, barszcz i zupa rybna. Wśród ryb szczególnym powodzeniem cieszą się: łosoś, jesiotr, szczupak i okoń. Sztandarową niemal potrawą kuchni rosyjskiej jest kawior. Rosjanie piją kwas chlebowy, piwo i mocniejsze trunki (np. stolicznaja, moskowskaja, zołotoje kolco). Oczywiście, ze względu na wielki obszar państwa istnieje znaczne zróżnicowanie kuchni poszczególnych regionów.


NIEZBĘDNE INFORMACJE

Ambasada Federacji Rosyjskiej, 00-761 Warszawa, ul. Belwederska 49, tel.: 621-34-53, 621-55-75, 621-59-54, 849-40-85, 849-51-11, faks: 621-37-94, 625-30-16, 849-40-85. Konsulat Generalny w Krakowie, ul. Westerplatte 11, tel.: 422-26-47, faks: 422-90-66.
 
Ambasada Polska Rosji: Moskwa, ul. Klimaszkina 4.

Do Moskwy i Petersburga dolecieć można samolotem lub dojechać pociągiem. Do graniczącego z Polską okręgu kaliningradzkiego dojechać można autobusem (np. z Gdańska). Teoretycznie najlepszym sposobem na przemieszczanie się w Rosji jest lot samolotem, ale tamtejsze linie lotnicze nie należą do najbezpieczniejszych ze względu na zły stan techniczny maszyn. Alternatywą jest podróż pociągiem (istnieje kilka kategorii wagonów sypialnych w tym dwuosobowe i czteroosobowe, w których podróż nawet na dłuższej trasie jest do zniesienia). Pociągi osobowe często są zatłoczone. Wymiana waluty nie jest problemem, zajmują się tym kantory i banki. Wiele aparatów telefonicznych przyjmuje żetony. Aby zadzwonić za granicę najlepiej jest udać się na pocztę i skorzystać z aparatu z napisem mieżdunarodnyj). Aparaty na karty magnetyczne nie są jeszcze zbyt powszechne (a rozmowy z nich bardzo kosztowne). Rozmowy miejscowe w wielu miastach są nadal bezpłatne. Numer kierunkowy kraju: 7.

Język rosyjski należy do grupy języków wschodniosłowiańskich. Rosyjski jest jedynym językiem urzędowym, choć w kraju tym zamieszkują liczne mniejszości posiadające własne języki.


PODSTAWOWE ZWROTY JĘZYKA ROSYJSKIEGO

  • Dzień dobry - Dobryj d'ien'
  • Proszę - Pażałsta
  • Dziękuję - Spasibo
  • Ile to kosztuje? - Skolko stoit...?
  • Gdzie jest...? - Gdie...?
  • Tak - Da
  • Nie - Niet
  • Nie rozumiem - Ja nie ponimaju

MIASTA
MOSKWA

Stolica Rosji i największe miasto kraju (8.790 tys. mieszk.), największy ośrodek przemysłowy, kulturalny i naukowy, port rzeczny na rzece Moskwie. Miasto znane jest od 1147 r., a za jego założyciela uchodzi książę Jurij Dołgorukij. Moskwa była wówczas osadą w granicach księstwa włodzimiersko-suzdalskiego. Od XV w. miasto było stolicą księstwa moskiewskiego. W 1712 r. Moskwa utraciła status miasta stołecznego na rzecz położonego na zachodzie kraju Petersburga. Dokładnie 100 lat później Moskwa została prawie całkowicie spalona przez wojska napoleońskie, jednak wkrótce miasto odbudowano. W 1918 r. Moskwa stała się z powrotem stolicą Rosji. Centralnym punktem Moskwy jest Plac Czerwony. Znajduje się na nim Kreml, ośrodek władzy - książęcej, carskiej, radzieckiej i współczesnej rosyjskiej. Początki Kremla sięgają połowy XII w. (był wówczas niewielką drewnianą twierdzą). Pod koniec XV w. Kreml został otoczony potężnymi murami (ponad 2200 m długości) Na jego murach wzniesiono 20 wież, z których najsłynniejszą jest Wieża Spasska i główna brama wjazdowa na Kreml, wzniesiona w 1491 r. Pałac Kremlowski zbudowany został w latach 1487-1491. Zbudowano wówczas także monumentalne świątynie - sobór Uspieński, w którym koronowano rosyjskich władców, sobór Błagowieszczański (pałacowy z cennymi ikonami Rublowa i Teofana Greka) oraz sobór Archangielski - miejsce wiecznego spoczynku moskiewskich książąt i carów Rosji. Wysoka wieża-dzwonnica (80 m wysokości), zwana Iwan Wielki, pochodzi z lat 1505-1600. Pałac carski - Tieriemnyj Dworiec oraz cerkiew Dwunastu Apostołów wzniesiono w XVII w. Z XVIII w. pochodzi Pałac Senatu, zaś Wielki Pałac Kremlowski zbudowano w XIX w. Tuż obok murów Kremla wznosi się najpiękniejsza z moskiewskich świątyń - Sobór Pokrowski (Wasyla Błogosłwionego), z charakterystycznymi, barwnymi cebulami wież, zbudowana w latach 1555-1560. Nieopodal świątyni przy murze Kremla znajduje się otwarte w 1930 r. Mauzoleum Lenina. Pozostałe zabytki stolicy giną wśród współczesnej zabudowy metropolii. W zakolu rzeki Moskwy założono w 1524 r. Klasztor Nowodziewiczy. Obok kompleksu klasztornego znajduje się cmentarz, na którym pochowanych jest wielu słynnych Rosjan. Bogato zdobiony XVIII-wieczny pałac w Ostankino zbudował hrabia Szeremietiew. Klasycystyczny gmach Akademickiego Teatru Wielkiego (Bolszoi) wzniesiono w 1824 r. Moskiewski Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina posiada najbogatsze po Ermitażu zbiory sztuki obcej w kraju (w kolekcji znajdują się m.in. prace Boticellego, Van Dycka, Rembrandta, Rubensa, Renoira, Maneta i Moneta). Galeria Trietiakowska posiada cenne zbiory malarstwa rosyjskiego.


SANKT PETERSBURG

Największe po stolicy miasto Rosji (4.380 tys. mieszk.), położone na północnym zachodzie kraju, nad rzeką Newą; wielki ośrodek gospodarczy, naukowy, kulturalny i turystyczny kraju. Miasto powstało z woli cara Piotra I Wielkiego w 1703 r. na terenach odebranych Szwecji w czasie wojny północnej. W 1712 r. miasto zostało stolicą reformowanej przez cara Rosji, stając się jednym z symboli europeizacji państwa. Rozwojowi miasta w początkowym okresie sprzyjał zakaz (z 1714 r.) wznoszenia w całej Rosji budowli murowanych, co umożliwiło skierowanie ogromnych środków na rozbudowę stolicy. W I połowie XVIII w. wznoszono w mieście przede wszystkim gmachy instytucji państwowych, a w II połowie stulecia pałace i świątynie, zapoczątkowano też rozwój przemysłu w mieście. W 1914 r. niemiecką nazwę miasta zamieniono na Piotrogród. W lutym 1917 r. w Piotrogrodzie wybuchła rewolucja, która usunęła carat, a pod koniec roku rewolucja październikowa, która umożliwiła dojście do władzy bolszewikom. W 1918 r. stolicę Rosji przeniesiono do Moskwy. W 1924 r. Piotrogród został na cześć wodza rewolucji nazwany Leningradem. W czasie II wojny światowej (1941-1944) miasto było oblegane przez Niemców przez około 900 dni. W 1991 r. miastu przywrócono oryginalną nazwę. Charakter miastu nadaje klasycystyczna i eklektyczna zabudowa z XVIII i XIX w oraz liczne kanały, którym Petersburg zawdzięcza określenie "Wenecji Północy". Najstarszą budowlą miasta jest Twierdza Pietropawłowska, zbudowana nad Newą na początku XVIII w. w celu obrony miasta przed Szwedami. Na jej terenie znajduje się Sobór Pietropawłowski, w którym pochowana jest większość carów Rosji, począwszy od Piotra Wielkiego. Potężny Sobór św. Izaaka został wzniesiony w I połowie XIX w. Z jego kopuły (102 m wysokości) można podziwiać panoramę miasta. Również w XIX w. wzniesiony został Sobór Kazański. Siedzibą carów w Petersburgu był barokowy Pałac Zimowy, wzniesiony w latach 1754-1762, oraz niewielki Pałac Letni zbudowany na początku XVIII w. przez Piotra Wielkiego. Wybitnym przykładem rosyjskiego baroku jest Klasztor Smolny. Pałac Taurydzki w otoczeniu rozległego parku krajobrazowego jest przykładem architektury klasycystycznej. Tzw. Miedziany Jeździec - konny pomnik cara Piotra I jest najbardziej znanym pomnikiem miasta. Główną arterią Petersburga jest pełen reprezentacyjnej zabudowy Newski Prospekt. Najwspanialszym muzeum miasta jest otwarty w 1764 r. Ermitaż, największa na świecie kolekcja mieszcząca się w pięciu pałacach (Zimowym, Małym Ermitażu, Wielkim Ermitażu, Nowym Ermitażu i Teatrze Ermitażowym). W zbiorach Ermitaża znajdują sie m.in. prace Leonarda da Vinci, Michała Anioła, Rafaela, Tycjana, Rembrandta, Rubensa i francuskich impresjonistów. Muzeum Rosyjskie posiada ogromny zbiór dzieł sztuki rosyjskiej. Muzeum "Domek Piotra I" mieści się w najstarszym zachowanym drewnianym budynku miasta, wzniesionym w 1703 r. Poza miastem znajdują się wspaniałe XVIII- i XIX-wieczne rezydencje cesarskie. Pietrodworiec to ogromny zespół pałacowo-parkowy (ze szczególnie pięknym ogrodem, ozdobionym rzeźbami, fontannami i kaskadami wodnymi). W Puszkinie znajduje się letnia rezydencja monarchów Rosji - Carskie Sioło. Bogato zdobiony pałac wzniesiony został przez Katarzynę Wielką w połowie XVIII w. W Pawłowsku Katarzyna zbudowała dla swojego syna Pawła pałac ze wspaniałym klasycystycznym parkiem.

 

 

Reklama | O Nas | Mapa Strony | Friko.pl
Copyright © 2000-2010 DT.
Wszystkie prawa zastrzeżone!
Wyszukiwarka ofert agroturystycznych i noclegowych Agro4You.pl
Kontakt Informacje o stronie Dodaj do ulubionych Szukaj