SŁOWENIA

wstecz



 

 

 

PAŃSTWO W POŁUDNIOWEJ EUROPIE 

Słowenia, Slovenija, Republika Słowenii, Republika Slovenija
Stolica: Lublana (Ljubljana)
Powierzchnia: 20 300 tys. km2
Ludność:  1 900 tys. (2003)
Gęstość zaludnienia:  95 osoby/km2
Ustrój: republika
Bezrobocie: %
Długość autostrad: km
Podział administracyjny: 148 gmin (w tym 11 miejskich)
Język urzędowy: słoweński
Jednostka monetarna: 1 tolar = 100 stotin
Grupy etniczno - rasowe: Słoweńcy (87,8%), Chorwaci (2,8%), Serbowie (2,4%), pozostali (7% gł. Węgrzy, Macedończycy, Czarnogórcy, Włosi, Albańczycy)
Religie: katolicy (71%), prawosławni (3%), muzułmanie (2%), protestanci (1%), pozostali (23%)
Przyrost naturalny: 0,1%o
Przeciętna dł. życia:  74,5 lat (mężczyźni 70,8 lat, kobiety 78,3 lat)
Gł. miasta (liczba mieszk. w tys.): Lublana (276), Maribor (103), Celje (40), Kranj (37), Koper (25)
Ludność miejska: 52%
Struktura użytkowania ziemi: grunty orne 12%, plantacje 3%, użytki zielone 28%, lasy 50%, pozostałe 7%
Struktura zatrudnienia: rolnictwo 12%, przemysł 41%, usługi 47%
PNB na 1 mieszk.:  9 760 USD
Zadłużenie: 4 762 mln USD
Święto narodowe:


Słowenia - najmniejsza z byłych republik jugosłowiańskich jest najzamożniejszym krajem całego regionu środkowej i wschodniej Europy. Przeciętna pensja wynosi około 1000 USD i jest zbliżona do zarobków w biedniejszych krajach zachodnich. Przez wieki naród słoweński opierał się wpływom austriackim, a następnie - w ramach Jugosławii - serbskim. Obecnie Słowenia dąży do szybkiej integracji z Unią Europejską (choć ta ostatnia ma wciąż wiele zastrzeżeń do tempa dostosowywania państwa do prawodawstwa obowiązującego w tej organizacji) a także do przynależności do NATO, obawiając się niestabilności regionu, którego częścią składową do niedawna sama była.


HISTORIA

W starożytności obszar dzisiejszej Słowenii był zajmowany przez plemiona Ilirów, Traków i Celtów; w II w. p.n.e. zajęty został przez Rzymian (utworzono tu prowincje Norikum i Dalmacja). W VII w. tereny te opanowali Słowianie (Karantanowie), którzy przemieszali się z ludnością rzymską. Około 750 r. wprowadzono chrześcijaństwo obrządku zachodniego. W 817 r. kraj znalazł się w granicach monarchii Franków, następnie (po Traktacie w Verdun) był częścią Cesarstwa Niemieckiego. W wiekach XIII-XIV poszczególne prowincje Słowenii znalazły się pod panowaniem austriackich Habsburgów. W okresie napoleońskim (w latach 1809-1815) kraj był częścią zależnego od Francji Królestwa Prowincji Iliryjskich. W 1866 r. zachodnia Słowenia została przyłączona do Włoch. W 1918 r., po upadku monarchii Habsburgów, południowe prowincje Austro-Węgier, o wspólnym słowiańskim rodowodzie utworzyły Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców. W 1929 r. kraj przyjął nazwę Jugosławii. Podczas II wojny światowej Słowenia była okupowana przez Niemcy i Włochy. Od 1945 r. państwo znalazło się ponownie w granicach Jugosławii. W 1954 r, po podziale Wolnego Miasta Triest, kraj uzyskał dostęp do morza. W 1991 r. Słowenia ogłosiła - w wyniku referendum - niezależność i wyszła z federacji. Armia jugosłowiańska rozpoczęła ofensywę, lecz została rozbita przez Słoweńców ("dziesięciodniowa wojna błyskawiczna").


GOSPODARKA

  • Produkt krajowy PKB: 18 mld USD
  • Produkt krajowy na 1 mieszk.: 9 100 USD
  • Przyrost PKB: 4,0%
  • Eksport: 10,3 mld USD
  • Import: 11,1 mld USD
  • Inflacja: 8,5%
  • Bezrobocie: 14%
  • Największe przedsiębiorstwa: Revoz, Petrol Trgovina, Eles, Mercator, Lek.

TURYSTYKA

Ten niewielki (15-krotnie mniejszy od Polski) kraj posiada znaczne walory turystyczne. W Alpach Julijskich na północno-zachodnich krańcach Słowenii oraz w Karwankach na granicy z Austrią uprawiać można narciarstwo. Rzeźba Gór Dynarskich pozwala na eksplorację licznych tu jaskiń i zapadliskowych kotlin, jezior krasowych i podziemnych rzek. Na wschodzie kraju znajdują się niziny, gdzie uprawiana jest winorośl. Na słoweńskim skrawku wybrzeża Adriatyku panuje klimat śródziemnomorski. Słowenia należy do najlepiej zalesionych państw kontynentu - lasy pokrywają ponad 50% powierzchni kraju. Miasta kraju - przede wszystkim stołeczna Lublana, ale także Kranj, Celje, Škofja Loka, Novo Mesto czy Velenje pełne są zabytków romańskich, gotyckich, renesansowym i barokowych. Słoweńskie uzdrowiska (np. Radenci, Toplice, Rogaška Slatina) cieszą się międzynarodową renomą.


KUCHNIA

Tradycyjna kuchnia słoweńska przypomina w znacznym stopniu kuchnie pozostałych słowiańskich narodów regionu. Spożywa się dużo potraw mącznych, ziemniaków, fasoli. Za danie narodowe uchodzi jota - zupa ziemniaczano-fasolowa z dodatkiem kiszonej kapusty. Dużą popularnością cieszą się także kluski zwane śtruklja. Bardzo popularnym napojem jest piwo (najlepsze lokalne marki to: Kratochvil Pils i Črni Baron). Słoweńcy piją także dużo wina, które jest produkowane na tych terenach od ponad 2000 lat. Do najlepszych gatunków należy czerwony Cviček i Teran oraz białe Šipon i Renski rizling.


NIEZBĘDNE INFORMACJE

Ambasada Republiki Słowenii, 02-516 Warszawa, ul. Starościańska 1b/23, tel.: 849-82-82, 849-84-84, faks: 848-40-90.
 
Ambasada Polska w Słowenii: Lublana, ul. Avcinova 4/10.

Brak jest bezpośrednich połączeń lotniczych i kolejowych z Polski, ale bez problemu można dojechać do tego kraju przesiadając się np. w Wiedniu. W samej Słowenii najlepiej poruszać się pociągami, które są znacznie tańsze i szybsze od autobusów. Walutę wymieniać można w bankach (pracują one zazwyczaj od 8.00 do 17.00) lub w rozbudowanej sieci kantorów. Karty kredytowe honorowane są w wielu miejscach, a liczba bankomatów stale wzrasta. Aparaty telefoniczne przyjmują żetony "A" (rozmowy lokalne) i "B" (zamiejscowe) oraz karty magnetyczne. Numer kierunkowy kraju: 396.

Język słoweński należy do grupy języków południowo-słowiańskich. Używa się w nim alfabetu łacińskiego. Niektórzy młodzi Słoweńcy znają angielski, starsi częściej niemiecki lub włoski.


PODSTAWOWE ZWROTY JĘZYKA SŁOWEŃSKIEGO

  • Dzień dobry - Zdravo
  • Dziękuję - Hvala
  • Ile to kosztuje? - Koliko to stane?
  • Gdzie jest...? - Kje...?
  • Tak - Ja
  • Nie - Ne
  • Nie rozumiem - Ne razumem

MIASTA
LUBLANA (LJUBLJANA)

Stolica Słowenii (270 tys. mieszk.) położona nad rzeką Lublanicą, główny ośrodek gospodarczy, kulturalny i akademicki kraju. Miasto, zwane Emoną założyli na tym terenie Rzymianie w I w., zaś początki Lublany datowane są na VII w., gdy na obszar dzisiejszej Słowenii dotarli Słowianie. W średniowieczu miasto znalazło się pod panowaniem austriackich Habsburgów. W XVI w. Lublana, zwana po niemiecku Leibach była żywym ośrodkiem reformacji. W okresie wojen napoleońskich była stolicą Królestwa Prowincji Iliryjskich. W 1821 r. w mieście odbył kongres Świętego Przymierza. W XIX w. miasto było centrum ruchu narodowowyzwoleńczego Słoweńców. W 1898 r. miasto nawiedziło potężne trzęsienie ziemi. W wyniku rozpadu Austro-Węgier po I wojnie światowej, Lublana znalazła się w skupiającym sąsiadujące narody słowiańskie Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców, przemianowanym w 1929 r. na Jugosławię. Od 1991 r. Lublana jest stolicą w pełni niezależnej republiki. Nad miastem, na wysokim wzgórzu wznosi się Ljubljanski Grad - XII-wieczny zamek, przebudowywany w XVI i XVII w., obecnie renesanowo-barokowy. Atrakcją miasta jest 14 mostów na Lublanicy (np. Zmajski - Smoczy i Trimostovje - Trzy Mosty). W pobliżu Trzech Mostów znajduje się ratovž - ratusz z XV-XVIII w., przed którym podziwiać można piękną fontannę. W nieodległej katedrze, w której dominuje kolor złoty oglądać można potrójne organy i piękną gotycką pietę. Na Križance znajduje się klasztor, niegdyś własność krzyżowców. W mieście zachowało się wiele gotyckich i barokowych kościołów i klasztorów (np. św. Jakuba, św. Nikoli, Urszulanek). Narodni Muzej (Muzeum Narodowe) eksponuje interesujące zbiory historyczne, archeologiczne i etnograficzne. Narodna Galerija (Galeria Narodowa) posiada bogate zbiory sztuki krajowych twórców od wieków średnich po współczesność.

 

Reklama | O Nas | Mapa Strony | Friko.pl
Copyright © 2000-2010 DT.
Wszystkie prawa zastrzeżone!
Wyszukiwarka ofert agroturystycznych i noclegowych Agro4You.pl
Kontakt Informacje o stronie Dodaj do ulubionych Szukaj